30-07-2010 - Adwoa's eerste afspraak bij Livit orthopedie
Afgelopen dinsdag had Adwoa haar eerste, langverwachte afspraak bij Livit orthopedie in Leiden. Ze vond het spannend, was die ochtend al heel vroeg wakker en de rest van de dag nog stiller dan anders. Bij Livit werden zij, Mariette en Dorien verwelkomd door Nils van Grunsven, de vestigingsmanager. Hij had twee instrumentmakers bij zich, Wim en Marco. Ze wilden eerst weten wat er mis was met Adwoa’s huidige prothese. Het voornaamste is dat ze haar knie niet goed kan buigen en dat ze daar regelmatig tegenaan moet schoppen om bijvoorbeeld in de auto te stappen. Ze houdt dat been dus altijd stijf en zwaait het tijdens het lopen dus heel ver uit. Nils, Wim en Marco zagen dat ook. Al is het voor Ghanese standaarden een net kunstbeen, er mankeerden toch een aantal dingen aan.
Nils, Wim en Marco concludeerden dat het heupscharnier het ook helemaal niet toelaat om normaal te kunnen lopen want die kan niet naar achteren buigen. Ook zij konden het kniescharnier heel vaak niet buigen. Ze gingen even later met de prothese weg om een plan op te stellen, maar kwamen na een half uur al terug met een nieuw kniescharnier in Adwoa’s been. Adwoa deed hem om en Mariette en Dorien konden het bijna niet droog houden toen ze zagen hoeveel verbetering deze enkele verandering al teweeg bracht. Adwoa zwaaide haar been bijna niet en boog haar knie gelijk! Verder hadden Wim en Marco alvast de ‘hoes’ van kousen vervangen. Er zaten geen scheuren en tape meer op haar been! Nu zitten er nog blanke kousen om, maar de instrumentmakers beloofden dat ze uiteindelijk een mooi zwart been zou krijgen.
Even later werden er plannen gemaakt voor de andere nieuwe onderdelen. Al pratende kwamen de meiden erachter dat er ook prothese voeten met een opening tussen de grote en de andere tenen bestonden. Op die manier zou Adwoa ook teenslippers kunnen dragen, net zoals praktisch iedereen in Ghana! Adwoa was heel blij met dit nieuws!
Haar andere grote wens was dat de heupriem, die haar prothese nu op zijn plek houdt, zou verdwijnen. Bij het passen van haar nieuwe kleren, op de Beverwijkse Bazaar, was het Mariette en Dorien ook opgevallen hoe lastig het bijvoorbeeld is om een mooi zittende broek te kopen omdat haar heupen veel breder zijn met die riem. Wim en Marco zagen bovendien dat de riem veel te strak zat en dat ze daar wel pijn aan moest hebben, al zei ze zelf van niet. Waarschijnlijk ligt haar pijngrens ook veel hoger dan die van anderen want ze liep ook zo op het been met de nieuwe knie weg, terwijl Nils vertelde dat Nederlandse prothesepatienten heel voorzichtig zijn en ieder pijntje opmerken.
Wim en Marco wisten wel een andere oplossing voor de heupriem. Adwoa krijgt in plaats daarvan een siliconen ‘kous’ om haar stomp. Daaraan zit een pin die in de prothese klikt en die zo op zijn plek houdt. Die kous moest besteld worden. Als die binnen is kan er gegipst worden zodat de ‘koker’ waar haar stomp in zit straks perfect past. Ook dat was bij de huidige prothese niet zo en ook dat was een oorzaak van het zwaaien met haar been. Na het gipsen is er nog een afspraak om de nieuwe koker te passen en mee te nemen. Daarna zal Adwoa nog een keer naar Leiden gaan om te kijken of er eventueel nog iets aangepast moet worden. Adwoa is Livit nu al ongelooflijk dankbaar!
